‘@Slijterijmeisje Ik ontving je boek vanochtend: gefeliciteerd en veel dank. Het blijft een plezier om je te volgen.’ Deze tweet van Maxime Verhagen op 9/9 om 13.30 is misschien wel de kortst mogelijke samenvatting en tegelijk onbetaalbare aanbeveling van het boek Het meisje van de Slijterij van @Slijterijmeisje alias Petra de Boevere uit Breskens.
De hele eerste septemberweek was Petra trouwens troef: elk zichzelf respecterend medium in Zeeland ‘had’ het Slijterijmeisje in de aanbieding, en ook buiten de provinciegrenzen was het lastig om haar te vermijden, van gast in een landelijke radioprogramma tot speecher in een wooncentrum (dat kort daarop als actie nachtkastjes met haar boek in de aanbieding had), en alles wat daar tussenin zit, met Twitter als smeerolie, aanjager en stadsomroeper ineen. En ook deze ‘buzz’ is naast uiteraard gecomponeerde PR tegelijk ook een hele goede samenvatting van haar boek: laat social media haar werk doen!
In Het meisje van de slijterij legt Petra de Boevere uit hoe zij internet, social media en web 2.0, het toetsenbord en haar eigen persoon heeft samengesmeed tot een machtige eenheid die haar zakelijk gezien geen windeieren heeft gelegd. Met de nadruk op ‘eigen persoon’ en op ‘geen windeieren’. Openhartig doet ze kond van haar successen maar ook van haar minder geslaagde optredens (bijvoorbeeld haar acte de presence bij Paul de Leeuw waar ze heel Nederland even de boemlala voorschotelde, tenenkrommend). Ze legt kortom uit hoe social media werken en hoe zij die strategisch heeft ingezet voor haar bedrijf. In een zin: via twitter en blogs opgedane inspiratie heeft ze nieuwe producten in de markt gezet, haar klantenkring uitgebreid, vrienden gemaakt en ervaringen voor het leven gehad. Zonder internet, zo schrijft ze, was haar slijterij allang roemloos ter ziele gegaan, op dit moment is twintig procent van de omzet direct of indirect naar internet te herleiden.
De kern van haar boodschap is natuurlijk wat minder prozaisch, hoewel ze heel ver weg blijft van het standaard handboeken genre: een website is handig, zelfs essentieel, maar niet meer dan dat. Het is social media dat echt voor zakelijk succes zorgt. Maar online ondernemen moet je wel leren en het moet je liggen. Een bedrijf dat twittert en blogt, moet zich ook sociaal opstellen en beseffen dat het hier om relaties gaat, en niet om transacties. Die transacties kunnen uiteindelijk wel plaatsvinden, maar daarvoor moet er eerst een band ontstaan. En dat vergt sociale investering.
Het meisje van de Slijterij is een ‘egodocument’ dat je zelf moet lezen, dat je moet ondergaan, net zoals het onderwerp van dit boek, dus social media. Er zijn geen kant en klare oplossingen komt, hooguit algemene aanbevelingen of persoonlijke observaties. Zoals deze: online draait niet om doelgroepen, maar om communities. En dat vereist toch even een andere aanpak vanuit marketingperspectief. In de woorden van @Slijterijmeisje: ‘Ik doe gewoon wat ik leuk vind en als anderen dat ook leuk vinden, gaat mijn omzet omhoog.’
